SR article

Blog Week 12

Tijdens het schrijven van de laatste blog van ons verblijf in Kenia zitten wij al in Nairobi. Afgelopen week is heel druk geweest. Elke dag was gevuld van 9 uur ‘s ochtends tot 12 uur ‘s avonds met het afronden van het project. Maandag tot en met donderdag was zo gepland dat wij rond 9 uur konden beginnen met werken en rond 6 uur terug naar huis konden voor een laatste afspraak met mensen en dan ’s avonds door konden werken tot de batterij op was. Vrijdag en zaterdag waren vrij gepland van het werk om afscheid te nemen.

IMG_8265.jpg

Op maandag hadden wij rond 5 uur een afspraak met Emanuel van track 1 omdat hij toch net voordat wij weg gingen nog wilde praten over zijn nieuwe business idee. Hij had het idee opgedaan samen met een vriend van hem een kleermakerij te beginnen in town en hij had zelfs al twee scholen als klant die ze via via kenden. Geheel volgens de Keniaanse wetten wilde hij natuurlijk meteen een machine kopen en een veel te duur pand huren voor 140 euro per maand! Hij wilde meteen groot beginnen. Na een kleine berekening bleek echter al snel dat dit helaas toch echt niet binnen de mogelijkheden lag. Na een lang gesprek adviseerde wij hem om rustig aan te beginnen stap voor stap en niet meteen voor het hoogst haalbare moest willen gaan. De meeste andere kleermakers in town hadden namelijk ook alleen maar een plekje buiten op een veranda met alleen hun naaimachine.. Uiteindelijk was hij toch wel een beetje teleurgesteld maar zich er gelukkig ook wel bewust van dat hij het een beetje aan het overhaasten was.

 

Dinsdag, woensdag en donderdag hadden wij de laatste meetingen over de continuatie van het project als wij weg zouden zijn. Op dinsdag met RiAfriBa voor track 3, op woensdag met Kevin Brown Bett voor track 1 en op donderdag met brother Peter and Thomas en sister Wanda voor track 2. Deze meetingen verliepen allemaal heel positief en wij hebben echt het gevoel dat het project doorgezet gaat worden als wij weg zijn! Meer hierover is uiteraard te lezen in het uiteindelijk rapport dat hopelijk donderdag bij een drukker op te halen is J

 

Op donderdag hadden wij de broeders van Baraka waar wij elke dag overdag te vinden waren uitgenodigd om bij de zusters aan de overkant avond te komen eten om afscheid te nemen. Omdat dit hun vaste dag was met de priester uit de buurt konden er helaas maar twee komen. Het was uiteindelijk een lange zit met aan het einde een lang verhaal over de twee klompjes die we aan de zusters geven hadden en waar ze allemaal wel niet symboliek voor zouden staan.

IMG_8130.jpg

Vrijdag was dan uiteindelijk echt onze laatste hele dag in Molo. Wij hadden de hele dag vrij gepland om samen met Faustus een laatste leuke dag te hebben en om langs iedereen te gaan die wij hebben leren kennen de afgelopen tijd. In de ochtend zijn we hiervoor naar town gegaan om onszelf van een vervoersmiddel te voorzien waarmee wij vrij in de omgeving rond zouden kunnen bewegen. Het werden 4 motoren. Na 1,5 onderhandelen en het vinden van motoren die enigszins betrouwbaar waren konden wij ons eindelijk gaan begeven richting de heuvels. Alleen niet voordat we onze verse kitengues op hadden gehaald bij de kleermaker. Hij had er al drie helemaal klaar, alleen de laatste moest nog worden aangepast aan de maten van ‘mister KG’. Na 20 minuutjes wachten gingen wij op weg naar Baraka. Voor de laatste keer richting het gebied waar wij 11 weken verbleven hebben.

 

Toen wij bij Baraka Agricultural College aankwamen straalde de kwaliteit van deze motoren er alweer vanaf. Chris zijn band was lek gegaan onderweg. Gelukkig kunnen sommige dingen in Kenia soms verassend soepel gaan want 20 minuten later lag er al weer een nieuwe band in voor 3,5 euro! Dit was sneller dan een van ons drieën ooit de band van zijn fiets heeft gerepareerd.. Nadat wij gedag hadden gezegd tegen de broeders, Gaylord (hij heet écht zo..) en de secretaresse Margreth hebben wij Emanuel van track 1 omhoog gebracht naar de bloemen kwekerij in de heuvels waar hij normaal 40 minuten over rent. Elke dag 40 minuten heen en 40 minuten terug. Onderweg kwamen wij nog een van zijn collegas tegen die vandaag ook een lift omhoog kreeg. Halverwege kwamen wij opnieuw de kwaliteit van de Keniaanse derde hands motoren tegen toen Chris zijn band opnieuw lek was gegaan.. Hij moest weer terug naar beneden om dezelfde band te verwisselen. Jochem en Ivo moesten alleen echt door want als je een echte baan hebt kan je zelfs als Keniaan niet te laat komen en wij moesten de twee dus echt een lift verder geven. Zij werkten op een gigantische kwekerij waarvan alle bloemen bestemd zijn voor de Nederlandse markt. Het verhaal gaat dat het ook van een Nederlandse boer is maar nadat wij na weken eindelijk zijn Keniaanse nummer hadden weten te bemachtigen bleek toch echt dat er niet veel Nederlandse woorden uit hem te krijgen waren.

IMG_8157.jpg

 

Toen Chris weer helemaal back-on-track was gingen we lunchen bij ons thuis met pannenkoeken en Wangari. We hadden nog beloofd dat we een keer voor haar zouden koken en dit was het perfecte moment ervoor. Uiteindelijk waren ze dit keer perfect gelukt en konden we Faustus en Wangari pannenkoeken met mango en suiker voorschotelen. De Nederlandse vorm van hun chapati. Allebei zeiden ze dat ze dit zeker een keer voor hun familie zouden maken. Vanaf dit moment hadden we iedereen ongeveer tussendoor dag gezegd hadden we gelunchte en hadden we nog een paar uur over om vrij rond te crossen. Dit was het moment om naar de andere kant van de heuvel te gaan waar wij nog nooit geweest waren en een paar goede foto’s van ons vieren te schieten. Toen we bijna aan de andere kant van de heuvel waren besloot Chris zijn motor om nog één keer te laten zien van welke slechte kwaliteit ze waren: het schakelpedaal van zijn motor besloot af te breken. Gelukkig wist Faustus nog wel hoe je hiermee om kunt gaan. Net als een paar dagen eerder de kabel van een motorrijder zijn gashandel kapot was gegaan maar hij hier gewoon nog mee om kon gaan door gewoon direct aan de kabel te trekken in plaats van aan de hendel te draaien. Na 5 minuten had Faustus het helemaal onder de knie en konden we voor de laatste keer terug naar Molo town om onze motoren terug te geven aan de eigenaren en bij Faustus avond te gaan eten. Op het menu stond een kip die toen nog levend was.

IMG_8195.jpg

Hakuna ho


IMG_8271.jpg
IMG_8151.jpg
 

Bij Faustus aangekomen kozen Ivo en Faustus een goede haan uit om op te eten en gingen ze nog de laatste dingen halen bij een lokaal winkeltje. Ivo had besloten dat hij deze laatste dag alles mee wilde maken. Zo ook het daadwerkelijk slachten van de kip. ‘Gelukkig’ hadden we de week ervoor een schaap geslacht zien worden dus dit moesten we wel aankunnen. Dat een kip nog ‘leeft’ als je zijn nek eraf snijdt (met een bot mes) bleek toch echt ook waar te zijn. Hiervan hebben we alleen niet zulke goede foto’s als van het schaap kunnen maken omdat het al pikkedonker was in de keuken. Nadat om 10 uur ’s avonds een echte Luyha (de tribe van Faustus) maaltijd, ugali met sukumawiki en kip, klaar was, was het tijd voor ons afscheidsfeest in club Simbaland. Dit duurde tot in de late uurtjes.

IMG_8303.jpg

 

Zaterdag stond volledig in het teken van onze tas pakken en om echt afscheid te nemen van Wangari en Faustus, die de afgelopen maanden toch wel echt een goede vriend was geworden. Voor Wangari hadden wij bedacht om haar langs te sturen bij een kleermaker in de stad om haar eigen jurk te laten maken. Toen we bij haar langs gingen, stond er natuurlijk weer per ongeluk toevallig thee klaar en waren er mandazi’s gebakken. Na afscheid genomen te hebben van haar was het moment toch echt aangebroken om afscheid te nemen van Faustus. Hij had een brief geschreven waarin hij onze tijd nog even had samen geprobeerd te vatten maar hier was, zoals hij ook geschreven had, eigenlijk een boek voor nodig. Uiteindelijk kon hij de tranen niet bedwingen voor dit moment. Ook voor hem hadden wij een toepasselijk cadeau bedacht. Een van de fietsen die wij toch wel echt 6 hele uren hadden gebruikt. Elke keer als hij bij ons was maakte hij er een rondje mee. Hij was dan ook echt blij met dit cadeau. Toen was het moment aangebroken om Molo gedag te zeggen en op weg te gaan naar Nairobi waar we nog een paar dagen verblijven.

 

We hebben 12 geweldige weken gehad in Kenia. De kans gehad om van heel dichtbij de cultuur mee te maken, op vele kopjes Keniaanse thee geweest en gewent geraakt aan de Keniaanse interpretatie van tijd. Tussendoor ook nog van het prachtige land mogen genieten in een twee weekse vakantie waarin we Lake Naivasha, Hells Gate, Mount Suswa, Kilifi, Mombasa en Diani Beach hebben gezien. - Hakuna ho, Kenia out

IMG_8337.jpg