SR article

Blog Week 11

De ene laatste echte week die we hebben voor het project. De afrondingsfase is volledig begonnen en de dagen werden steeds langer om alles op tijd af te krijgen. Gelukkig stond er ook voor deze week nog een aantal geheel nieuwe dingen op het programma om het geheel levend te houden: een volledige dag met track 1 op donderdag, een Keniaanse mannen ritueel op zaterdag en een dag vol met voetbal op zondag.

 

IMG_7544.jpg

Een hele hoop dat gebeurd is deze week is het het niet waard om in deze blog te verschijnen. Omdat we nog maar 13 dagen in Molo zijn was het van groot belang dat de dagen efficiënt gevuld werden met de overdracht van het project naar de lokale mensen van Molo en ook het rapport schreef zichzelf niet jammer genoeg. Dit is de eerste week waarin meters gemaakt moesten worden voor het rapport. De weken hiervoor hebben we het er vooral over gehad maar nu moest het er toch echt van komen. Er zouden namelijk nog genoeg meetings, afspraken en andere onverwachte dingen bijkomen. Maandag tot en met woensdag middag waren dus bijna volledig gevuld achter de computer. Woensdag avond hadden we een Nederlandse planning in gedachte waar eerst Kevin Brown Bett zou komen om te praten over de voorzetting van track 1 waarna direct Peter en Thomas zouden komen om te praten 2. Uiteindelijk liep deze strakke planning toch nog best goed, op Brother Peter na, die een Keniaantje pleegde (oftewel: zeggen dat je er aan komt, maar uiteindelijk helemaal niet op komen dagen). Wangari was de gehele week niet meer weg te slaan en heeft elke avond met ons meegegeten (waar ze dit eerst maar eens in de zoveel tijd deed). Elke avond rond het eten werd er veel gelachen met haar. Eigenlijk hadden wij het heel druk maar het avondeten heeft toch bijna elke avond tot half 9 geduurd omdat Jochem niet kon ophouden met haar vragen te stellen of om haar mening ergens over te vragen. Aan het einde van de week heeft ze ook voor het eerst een soort cake gebakken voor ons van het zelfrijzende bakmeel dat wij meegenomen hadden uit Nakuru om ooit nog oliebollen van te maken. Dit omdat wij ergens eerder die week ergens het woord pancake/pannenkoek hadden laten vallen.Wij vermoeden dat zij niet heeft geweten dat dit geen gewoon meel was maar meel van het zelfrijzende soort. Helaas had Wangari het cake gedeelte uit pancake iets te serieus genomen, aangezien de pannekoek een recordhoudende 7 cm dik was. Nadat er was gestreden voor ons fatsoen om allemaal een stukje op te krijgen is een groot deel aan het einde van de avond zeer genereus gedoneerd aan de familie van Wangari.

 

IMG_7506.jpg
IMG_7518.jpg

 

Omdat de selecte groep jongeren van track 1 toch nog wel echt een goede afsluiter verdiende hebben we op donderdag een volledige dag met hen ingepland om voor het laatst hen soft skills mee te proberen te geven als googlen, presenteren, debatteren en samenwerken. De dag begon met de bekende NASA-opdracht, waarin zij moesten bepalen in welke volgorde zij de 15 items mee wilde nemen op hun maanwandeling, waarna wij een standpunt voor hun kozen waarover zij moesten discussiëren. Dit was dus niet per se hun eigen mening, maar de discussies waren vuriger dan ooit. Na de lunch werd er door iedereen informatie verzameld op het internet over een bepaald onderwerp (hoe werkt een zonnepaneel, wat is een goede presentatie en duurzame toepassingen in de landbouw) waarna er een presentatie werd voorbereid. Al met al was het een heel geslaagde dag en gingen ook zij met voldoening naar huis.

 

IMG_7480.jpg
 

 

 

 

Op zaterdag was het een speciale dag. Onze huisbaas father Bethwel wilde ons nog één ding meegeven voordat wij terug zouden gaan naar Nederland. Het was een echte Keniaanse traditie voor mannen. Via deze traditie werd de hiërarchie tussen de mannen bepaald. Hoe meer ervaring je hebt en hoe meer je kan hoe hoger in hiërarchie je staat. Dit gaat dus niet op leeftijd. Bethwell had een aantal van zijn vrienden uitgenodigd om samen met ons een schaap te slachten en op te eten. Als eerste kwam brother Peter aan met het schaap die aan een boom gebonden werd naast de andere twee schapen. Een voor een kwamen de andere vrienden binnen druppelen. Toen het uiteindelijk dan echt ging beginnen haalde bijna iedereen ineens ergens een traditioneel mes vandaan. Niet iedereen had een mes want een aantal van de mannen (>40 jaar) waren nog kinderen in hun ogen. Zij waren nog niet in de positie om een eigen mes te hebben. Het schaap werd vastgehouden op het tafeltje waaraan wij normaal ontbeten maar die werd wel schoongemaakt. Daar moesten wij ons absoluut geen zorgen over maken.

Toen het mes dan toch echt in de nek van het schaap ging en het bloed eruit kwam druppelen, ging bij ons alle drie toch een kleine rilling over ons lijf. Dit was de eerste keer dat het dier waarvan wij het vlees gingen eten voor onze neus geslacht werd. Tijdens het villen van het schaap werd ertussendoor nog een keer wat geld uitgewisseld want de ‘echte mannen’ hadden ‘een man die volgens de traditie eigenlijk nog een kind’ was wat bijgeleerd over hoe je volgens de tradities een schaap moest slachten. Stap voor stap zou hij hierdoor tot de echte mannen kunnen gaan behoren. Omdat dit misschien wel de enige keer was dat wij dit mee zouden maken wilde wij heel graag helpen waar dat kon. Gelukkig kregen wij hiervoor ruim de mogelijkheid en overal waar wij dat durfde konden wij het proberen. Tijdens het spervuur aan vragen van onze kant tijdens deze gratis biologieles werd duidelijk dat er echt niks weg gegooid werd van het dier en dat alles gegeten ging worden. Hart, maag, darmen, lever, bloed etc. Niks is weggegooid. Alleen de nier werd weggegeven aan Wangari (die overigens de hele dag in de keuken heeft gestaan), want dat was vrouwenvlees omdat daar niet op gekauwd hoefde te worden.

IMG_7641.jpg
IMG_7657.jpg
IMG_7695.jpg
IMG_7702.jpg

IMG_7732.jpg

Toen alles geprepareerd was en de provisorische barbecue aan stond ging iedereen er omheen zitten om stuk voor stuk het vlees op te eten. Een klein deel kon al gegeten worden maar met de darmen moest gewacht worden tot Bethwell gearriveerd was (zijn golftoernooi liep een beetje uit) omdat dit hét bewijs was dat zij dit schaap echt zelf geslacht hadden en niet gekocht in een winkel. Nadat de bloedworsten gemaakt waren en alles opgegeten was (wij hebben zoveel mogelijk geprobeerd) kwam er bier tevoorschijn en werd er nog lang nagetafeld. De buurjongen en Faustus (20+) mochten alleen geen biertje want dat waren volgens de traditie nog kleuters (toddlers).

IMG_7765.jpg
IMG_7773.jpg
IMG_7801.jpg
 

De zondag stond geheel in het teken van voetbal. Om 9 uur ‘s ochtends zouden wij de beloofde Nederlandse training geven aan het winnende team van het eerder georganiseerde voetbaltoernooi. De coach van het team had al een paar keer op zijn kop gekregen van zijn team want hij was er voor verantwoordelijk dat zij nog geen prijs hadden gehad. Toen wij keurig om 9 uur sochtends op het veld aankwamen was er nog helemaal niemand. Uiteindelijk hebben wij 2,5 uur (!) moeten wachten voordat het team en de coach aanwezig waren. De coach hebben wij vijf keer gebeld met de vraag waar hij toch was. Elke keer antwoorde hij met ‘just around the corner’. Dit moet dan toch wel een verdomd grote ‘corner’ geweest zijn..

 Toen iedereen er eenmaal was wilde wij de training dan toch wel echt starten omdat we al ver uitgelopen waren en er nog een andere afspraak stond. Het team was het er in het begin alleen niet mee eens want ze hadden géén idee wat ze zich voor konden stellen bij een training. Voetballen doe je 11 tegen 11 op een groot veld met scheidsrechts. Zij vonden het eerlijk als zij betaald zouden krijgen per speler of een echte prijs konden ontvangen als een voetbal of een nieuw tenue. Dit is wel te verklaren aangezien voetbalwedstrijden of toernooien normaalgesproken georganiseerd worden door politici als een makkelijke manier om mensen bij elkaar te krijgen en stemmen te winnen. Hierbij worden altijd grote prijzen uitgereikt aan de teams. Dit is overigens wel de enige keer in de 5 jaar dat ze in deze omgeving te zien zijn. De dag ervoor had het team notabene nog een tenue ontvangen bij een andere vriendschappelijke wedstrijd georganiseerd door a member of parlement. 

Na een lange discussie waren ze dan toch overtuigd om de training te gaan doen en konden Ivo en Jochem de Nederlandse oefeningen uit gaan zetten. Uiteindelijk was het nog een heel geslaagde training en waren de spelers blij dat we ze dit aan hen hadden laten zien.

IMG_7856.jpg
IMG_7828.jpg
 

Direct hierna moesten wij door naar een meeting met alle aanvoerders en coaches van de bestaande voetbalteams voor een gesprek over het opzetten van een georganiseerde voetbalcompetitie waarin elk team elke zondag een wedstrijd zou spelen. Dit was voor ons nog best een spannend gesprek omdat er weer over geld gepraat zou moeten worden om dit te kunnen financieren. Het gesprek ging uiteindelijk heel soepel, ze vonden het zelfs geen probleem om hiervoor een bijdrage van 25 euro per team te betalen om dit op te starten. Iedereen was hartstikke positief! Volgende week gaan ze weer bij elkaar zitten om de laatste details te bespreken en met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid gaat deze competitie er gewoon komen!

IMG_7895.jpg