SR article

Blog Week 10

De eerste week weer na de vakantie waarin we op dinsdag meteen weer een lecture zouden geven voor de jeugd en zaterdag een jeugd festival gepland stond om te organiseren samen met de andere jeugdorganisatie RiAfriBa. Een dag vol met muziek, dans, sport, talenten en een workshop van twee organisaties uit Nairobi.

Maandag ochtend zijn we weer vroeg aangekomen in Molo van onze wel verdiende vakantie door heel Kenia heen. Het was 4 uur ’s ochtends en voorlopig gaan er nog geen Matatu’s naar Molo. Nadat we het heel lief aan de bestuurder hadden gevraagd wilde hij wel een uitzondering voor ons maken en ons rond Molo eruit laten gaan, wat eigenlijk geen bus stop is. Great! Alleen is het dan alsnog 5 uur ’s ochtends… en nog totaal niet in de buurt van ons huis. We hadden maar één optie en deden wat we altijd doen als we in de penarie zitten: Faustus bellen! ‘Sorry Faustus, maar het is inderdaad heeel vroeg om je wakker te bellen… We zitten alleen in de problemen, kan je ons helpen?’ “Let me confirm”. Op dit moment hadden wij 24/7 Eileen (TU medewerker die voor onze veiligheid moet zorgen) niet moeten bellen! Gelukkg kon Faustus iets fixen: samen met een vriend stond hij om 5 uur ’s ochtends in een ijskoud en donker Molo om ons op te pikken en naar huis te brengen. Daar aangekomen zijn we meteen gaan slapen om weer klaar te zijn voor de laatste weken Molo! We zullen snel genoeg ervaren dat de vakantie echt helemaal voorbij is. Maar tot het moment van die realisatie, genieten we nog even van de rust in ons bedje.

 Na nog een paar extra uurtjes slaap te hebben gepakt, moesten we ‘s middags toch echt meteen weer aan de slag. De komende 22 dagen worden namelijk echt heel druk met de youth festival dag van aanstaande zaterdag, de andere geplande meetings voor te bereiden, alles af te ronden, voor de continuatie van het project zorg te dragen en het rapport te schrijven dat zichzelf helaas niet typt. ’S Avonds vroegen wij Wangari wat we voor haar nog zouden kunnen doen de komende weken: zij wilde graag dat wij een keertje bij haar met haar familie (5 zussen, 1 broer en 6 kinderen in een huis) zouden komen eten. Ook omdat haar zus uit Nairobi plotseling een kind heeft gekregen maar niet wilde vertellen wie de man is. Of wij dat aan haar konden vragen. Verder deelde Wangari dat ze toch wel echt verliefd is op Chris met als quotes “There is only place for one in my heart”, “I cant confuse my heart”, “The day Crist walked into this door, I knew it was good”, “You can take me” werd dit nu echt duidelijk. Toen Crist het goed probeerde te maken met dat hij een (nog niet bestaande) vriendin, Laura, had in Delft zei ze dat ze single wilde blijven voor de rest van haar leven. Dit pakte iets anders uit dan wij dachten…

2017-01-10 19.53.11 (1).jpg

 

Dinsdag was een zwarte dag van de stage in Kenia. Net terug van vakantie waar alles eindelijk weer voorspelbaar was en we konden we doen wat we wilden, terug naar de realiteit waar we ons over moesten geven naar de onvoorspelbaarheid van de Keniaanse cultuur. Om de Ier Matthew te quoten die hier al voor ongeveer 20 jaar woont: “everything that can go wrong, will simply go wrong”. Dit was een dag waarop alles tegenzat en we een hoop teleurstellingen van onze verwachtingen te incasseren hadden.

Het makkelijkste om dit duidelijk te maken is een simpele opsomming: We begonnen de ochtend waarbij wij geen ontbijt meer in huis hadden en op een lege maag de dag moesten beginnen, toen we aan de overkant bij de zusters wilde douchen bleek dat het water koud was omdat het de afgelopen dagen bewolkt was geweest en de pomp het niet deed, de motoren vandaag ineens te vroeg waren waardoor we moesten haasten omdat we hen niet wilde laten wachten (wat overigens een gekke Nederlandse gedachte was), toen we bij de zusters navroegen of onze gasten uit Nairobi van aanstaande zaterdag op vrijdag bij hun konden slapen bleken de bedden wel vrij te zijn maar het was absoluut niet mogelijk omdat de gasten niet van de kerk waren en onbekend voor hen, toen we met RiAfriBa belde om te vragen of ze de afgelopen twee weken nog wat gedaan hadden voor het jeugd festival van aanstaande zaterdag was hun reactie “aanstaande zaterdag?!?, shit is het al de 9e?” en dachten zij een week eerder te leven, de Nederlander Leonard die in Nairobi leefde bleek toch niet hier heen te kunnen komen om een lecture te geven voor de jeugd en de directrice van de middelbare school waar het jeugd festival plaats zou vinden geen idee had dat dat het geval was, etc, etc.. Kortom, op deze dag vielen we van de ene in de andere deceptie. Een dag om te vergeten!

 Let’s continue naar de volgende ochtend: nu toch echt de meeting met RiAfriBa over het jeugd festival van aanstaande zaterdag waarin alles nog snel georganiseerd moest worden. Gelukkig werd het vertrouwen in dit gesprek weer een beetje hersteld en bleek alles nog wel net geregeld te kunnen worden (zoals altijd, op de een of andere manier). Alle actiepunten werden verdeeld en we konden weer met een positievere blik naar aanstaande zaterdag toeleven. Wel bleken de slaapplekken voor de vier gasten uit Nairobi toch echt lastig te regelen en was het ook nog niet duidelijk wat we vrijdag middag met hen zouden kunnen gaan doen
Op donderdag hadden we de laatste dag voordat ze zouden komen en waarop we dus nog iets konden doen. Gelukkig viel alles net op zijn plek en konden we alle randvoorwaarden net op tijd rond krijgen. Alles was van onze kant geregeld en konden met een gerust hart toeleven naar zaterdag.

 Vrijdag ochtend hadden we nog het laatste gesprek met RiAfriBa waarin nog een keer de meeste puzzelstukjes op z’n plek vielen en er op de valreep nog een aantal zaken door hen geregeld werden. Zo werd er ook uit het niets ineens bedacht dat er wel wat journalisten van nationale televisie konden worden uitgenodigd, en dat een lokaal radiostation wat geld kon worden gestuurd zodat ze reclame maakte voor het event (waarbij we werden aangeduid als ‘the Netherland students’, want Dutch kennen ze niet). Who knows hoeven de verwachtingen zaterdag niet naar nul geschroefd…

Op vrijdag middag gingen we Moses, Peter, Mohammed en Mercy van MasterPeace en MindTransformAfrica ophalen in Nakuru. Moses en Peter hadden we leren kennen in onze eerste week in Nakuru en zijn echt twee toffe mensen. We toen al afgesproken dat zij een keer naar Molo zouden komen voor een workshop en dat we daar omheen iets leuks zouden gaan doen. ‘Photos and Tuskers (=lokaal bier)’ heet de Whatsapp-groep die we met ze hebben. Het begon weer zoals toen we ze ontmoetten met een kop koffie in een overpriced tentje waar we nu ook Mohammed en Mercy ontmoetten. In de middag zijn we naar de Merengai krater ten noorden van Nakuru gegaan waar de afdaling toch wel echt een stuk gevaarlijker was dan we dachten en snel ook weer omhoog terug gegaan zijn. ‘S avonds hebben we bij ons thuis gegeten en een biertje met hen gedronken.  Dit alles met een gehuurde auto, die we een dag van te voren eindelijk veilig konden stellen. Zelf rijden in Kenia, geen probleem natuurlijk. Zoals we eerder al zeiden is dat ontzettend veilig, beter nog dan in Nederland bijna…

 

DSC_0988.jpg

Untitled_Panorama1.jpg

Op zaterdag was het jeugd festival dan eindelijk! Het tweede grote event om alle jongeren van de rurale communities van Molo samen te brengen. Samengevat verliep de dag hartstikke goed maar natuurlijk wel weer totaal anders dan verwacht. De vier uit Nairobi begonnen de dag met een workshop over peace building en saamhorigheid. Onderwerpen die hier in de omgeving echt belangrijk zijn, helemaal met de aankomende verkiezingen in het vooruitzicht. Hierna was er de hele middag muziek vanuit een (finally!!) fatsoenlijke geluidsinstallatie, iets wat hier ook echt moeilijk is om te vinden. Naast de workshop (die zelfs tranen opleverde) was een ander hoogtepunt in het programma een talentshow, waar voornamelijk lokale dansgroepjes en ‘spoken word’ talenten zich lieten zien. Verder werd er natuurlijk weer letterlijk de hele dag gedanst, gevoetbald en gevolleybald en konden mensen kleine dingetjes te eten kopen en limonade bij ons halen. Op het hoogtepunt telden wij gemakkelijk 300 mensen op het veld wat betekend dat wij met de in en uitloop nog veel meer mensen hebben bereikt hiermee. In dat opzicht zeker een geslaagde dag dus! Een van de grootste televisiestations van Kenia kwam nog langs ook, om een item op te nemen die uitgezonden blijkt te zijn op de nationale televisie met een bereik van miljoenen Kenianen. Tijdens het schrijven zijn wij nog steeds op zoek om aar het fragment in handen te krijgen. Zodra we die hebben gevonden zal deze hier uiteraard ook op geplaatst worden.

DSC_1249.jpg
DSC_1214.jpg
DSC_1206.jpg
DSC_1141.jpg
IMG_7212.jpg
 

Zondag bleven de Moses en Mohammed nog een dag hangen. Deze stadse heren, die nog veel minder gewend waren dan wij, bleven plakken om een leuke dag met ons te vullen. Dat is gelukt! Ons idee was om drie motorbikes te huren en daarop in de omgeving rond te crossen met z’n zessen. Twee van ons konden er een besturen maar we moesten er met drie wegrijden… Na een beetje bluf van Chris (of Crist) reden we uiteindelijk redelijk soepel weg van de eigenaren van de motoren zodat we in de heuvels het allemaal uit konden proberen. Omdat alle auto’s in Kenia automaten zijn bleek het voor Moses en Mohammed te lastig om erop te rijden en zijn er twee motoren een aantal keer in de bosjes beland. Oeps! Uiteindelijk zijn we naar een uitkijkpunt van de omgeving gereden, de Mau Summit, waarop wij al ons hele verblijf uitkijken. De laatste 300 meter bleek alleen veel te steil te zijn voor de motoren en moesten dus te voet genomen worden. Eenmaal boven bleek het uitzicht wel echt schitterend te zijn en konden we eindelijk een goed overzicht krijgen van de omgeving waarin wij dus al zo lang zitten. Moses en Mohammed zijn uiteindelijk rond half 5 teruggegaan naar Nairobi waar zij eigenlijk om 2 uur wilden gaan. Mohammed had namelijk een etentje met z’n familie, die speciaal al een dag verplaatst was. Tja… Zo gaat dat in Kenia.

 

molo_Panorama1.jpg

De eerste week Molo na de vakantie is bewogen te noemen, met als hoogtepunt een geslaagd Youth Festival!