SR article

Blog Week 3

Informeel verslag over de vorderingen in Molo

Maandag 21-11 t/m Zondag 28-11

“Heb jij ooit zo lang vergaderd?” - Jochem

Vanaf Maandag kunnen we ons voor het eerst sinds tijden weer laven aan een overvloed aan internet en stroom. We hebben de visitors building van de broeders toegewezen gekregen, waar we de eerste vergadering sinds tijden hebben. Nadat we na een respectabele vijf uur vergaderd hebben, zijn we weer bij en hebben we een wat meer duidelijkheid over wat we de komende 2 en een halve maand hier gaan uitvoeren. Fidelis (de broeder die ons uitgenodigd heeft voor deze werkplek) komt geregeld langs om een praatje te maken. Hij probeert Nederlands te leren door naar onze vergadering te luisteren, maar maakt nog niet echt vorderingen. Wel moet de ICT’er uit ons groepje zijn laptop repareren. Deze hele week zullen we in Barakka doorbrengen, om onder andere de achterstallige blogs en verslagen te typen.

Week3_7

“Wantiku is not talkative” - Wangari

In avond is er weer gezelligheid met Wangari in het huis. Na enig aandringen van Ivo gooit ze een muntje op en beslist om met Chris te trouwen, want “dat is de manier waarop we trouwen in Nederland”. We weten nog steeds niet hoe serieus ze dit precies neemt. Jochem staat ondertussen in de keuken te koken en schrikt zich te pletter als uit het niets de buurvrouw voor zijn neus staat. De buurvrouw zegt verder niets en gaat bij de haard zitten om maïs te roosteren. Ze hoeft zelf niet zo heel erg veel geroosterde maïs omdat ze zelf geen kiezen meer heeft, wel schuift ze ineens aan bij het avondeten. Tijdens het avondeten zit ze aan een andere tafel, half met de rug naar ons toe. Er komt ook nog steeds niet veel geluid uit haar, terwijl uit haar spaarzame reacties wel blijkt dat ze alles wat wij in het Engels zeggen gewoon verstaat. Jochem vind haar eng en gaat aan de andere kant van de kamer zitten. Verder hebben voor de eerste keer sinds tijden weer een keer vlees, maar het vlees bestaat voor de helft uit bot. Ook de andere helft is niet echt lekker. Oh ja, Wangari eet ook mee (verschrikkelijk traag wel) en Jochem en Chris hebben last van maagkramp na het eten. Na deze gezellige maaltijd sluit de buurvrouw af met de vrolijke boodschap: “tot morgen!”.

Week3_2

“Let me call my programs!” - Faustus

Woensdag hebben we een meeting met een ander jongerenproject in de omgeving: Riafriba. We verwachten een vergadering met de twee mensen die we ontmoet hebben tijdens de eerste villagers meeting, maar Kenia blijft verbazen: we komen aan op een grasveld met 11 random mensen die we nog nooit gezien hebben. Wanneer we hun opdrachtomschrijving gelezen hebben lijkt het of ze precies hetzelfde doen als wij, maar dat blijkt vrijdag uiteindelijk mee te vallen. Ze focussen vooral op het creëren van unity binnen de jeugd van 12-25 jaar. Aan het einde van de meeting vindt natuurlijk de verplichte theeleutsessie plaats. Tijdens deze theesessie meldt David bij Chris dat een vrouw uit de groep iets aan hem wil vragen, maar dat echt niet durft. Na enig aandringen komt het hoge woord eruit: “Are you married?”. Hierna vertrekken we naar Barakka College, waar de bewaker ons een nieuw woord in het Swahili leert: “njasi” (gras). Wanneer we later op de dag besluiten om ’s avonds bij Faustus te borrelen, reageert hij enthousiast dat hij al zijn “programs” (willekeurige vrouwen waarvan hij een nummer heeft) gaat bellen om te vragen of ze ook langs komen. Nadat hij van vier tot elf zijn “programs” heeft lopen bellen komt er uiteindelijk een “program” aandraven, die geweldig awkward bij de borrel komt zitten.

Week3_6

“We are going to be in trouble when Lucy finds out!” – Sister-to-be Nduta

Donderdag vertrekken we vroeg naar Barakka. Terwijl we aan het wachten waren totdat Jochem de deur dicht heeft gedaan (onze deur heeft het meest onhandige slot ooit) biedt de bestuurder van de motor aan dat Ivo de brommer bestuurd. We vertrekken zoals altijd met 3 man op een brommer, met Chris achterop. Wat wheelies later komen we aan bij Barakka, waar de bewaker ons een nieuw woord in het Swahili leert: “mti” (boom). Toen we aan het eind van de dag thuis aankwamen, zaten de zusters-to-be rond het haardvuur met mandazi (soort oliebol). De zusters-to-be waren vandaag zeer spraakzaam, we hebben het onder andere gehad over hun nieuwe hond, een veel te schattige pup die ze gekregen hebben van mama michel. De zusters vinden de hond maar niets: “he is scary because he is black!”. Na een een half uur begonnen ze schichtig om zich heen te kijken. Toen we vroegen wat er aan de hand was bleek dat Lucy in aantocht was, en dat ze in de problemen zouden komen als Lucy erachter zou komen dat ze ons zaten. Daarna zijn ze met een omweg naar het klooster gerend.

Week3_3

“He knows more about this than I do…” – Solar panel expert uit Nakuru

Vrijdag komt er een Keniaanse expert langs uit Nakuru om het probleem met het zonnepaneel op te lossen. Chris gaat samen met hem naar het apparaat kijken en legt even kort uit hoe het allemaal werkt, waarna hij aan de slag gaat. We hebben niet heel erg veel vertrouwen in zijn oplossing, omdat hij het apparaat net zo heeft aangesloten als toen wij voor het eerst aankwamen in het huis. Ook kijkt hij bij vertrek een beetje gegeneerd om zich heen, waarna hij vertelt dat wij meer van het apparaat afweten dan hij. Nadat we begin deze week deze week té enthousiast waren over een beetje regen, zijn we nu té enthousiast over een beetje zon; het heeft deze week elke dag geregend. Tijdens de tweede villagers meeting zitten we dus in de lekke schuur die hier kerk heet. Tijdens deze villagers meeting lichten we de mensen in die niet bij de eerste villagers meeting konden zijn en kondigen we aan dat we de volgende week needs assessments gaan doen om de behoeften van de mensen naar boven te halen.

Week3_4

“Who is disturbing the president?” – Faustus

Zaterdag zitten we weer bij Barakka, waar de bewaker ons een nieuw woord in het Swahili leert: “hakuna milima” (geen heuvels). We selecteren mensen voor de needs assessment. Hierbij hebben we veel aan Faustus, die in het Swahili de halve buurt afbelt. Dit geeft hem waarschijnlijk een zekere status, aangezien hij elke keer als hij gebeld wordt zucht en luid roept wie de president durft te storen. ’s Avonds zijn we uitgenodigd om te eten bij de broeders. Hier worden we zeer gastvrij ontvangen door Brother Matthew (een ‘mzungu’ uit Ierland): we moesten voetbal kijken, we moesten Tuskers (het locale bier) drinken, we moesten dichter bij de openhaard zitten en we moesten nog een portie Chapati (soort pannekoek) nemen. Tijdens het eten hebben we hele gesprekken met ‘Brother cheese’ aka “Brother Calories” over de hoogtepunten van de Italiaanse keuken en de Nederlandse kaas. Daarna zijn we door brother Fidelis naar huis gebracht met de auto. Faustus mocht overigens niet naar huis want hij moest bij de broeders slapen, of hij nu wilde of niet. Zondag zijn Ivo en Chris naar een kerk tegenover Barakka geweest op aanraden van de broeders, omdat ze hier een Engelse mis hebben. Toen we daar aankwamen bleek de pastoor een mzungu te zijn die hier al zijn hele leven woont. Later op de dag zijn we naar een talentshow van Riafriba geweest. Ze vonden het echt veel te tof dat wij er waren en we moesten ons verhaal twee keer voordragen. Tussendoor konden we kijken naar de acts van jongeren die veel te goed konden dansen. ’s Avonds werd duidelijk dat we oplossing van de zonnepaneel-expert uit Nakuru niet werkte omdat de batterijen leeg waren. Waarna we de avond gevuld hebben met kaarten/verhalen/series rond de haard en één lampje dat werkt op zonne-energie omdat het grote zonnepaneel nog niet goed aangesloten is..

Week3_5